Moja 25 letnia siostra od długiego czasu znęca się nad matką, z którą w dalszym ciągu mieszka. Znęcanie ma charakter psychiczny, fizyczny, są też groźby karalne. Matka, ponad 60 letnia kobieta, jest dość mocno schorowana jak na swój wiek, a sytuacja w której się znajduje bezpośrednio wpływa na pogorszenie jej stanu zdrowotnego. Za naruszenie miru domowego uznaje się bezprawne wtargnięcie na teren prywatny, zarówno z użyciem siły, jak i bez. Można do tego zaliczyć chociażby przekroczenie ogrodzenia bez wyraźnej zgody właściciela czy wejście do mieszkania pod nieobecność lokatorów, a także bardziej radykalne środki, jak próbę wyważenia drzwi Co to są groźby karalne? Przestępstwo gróźb karalnych uregulowane jest w art. 190 Kodeksu karnego. Zgodnie z nim, polega ono na grożeniu innej osobie popełnieniem przestępstwa na szkodę jej samej lub też osoby najbliższej. W myśl w/w aktu prawnego - osobą najbliższą jest małżonek, wstępny, zstępny, rodzeństwo, powinowaty w Wyrok został także podany do opinii publicznej. Karą za pomówienie może być jednak nie tylko grzywna w postaci określonej sumy pieniężnej, lecz również może być to ograniczenie wolności. Kara pozbawienia wolności jest najczęściej zasądzana w przypadku rozpowszechniania informacji na temat innej osoby za pomocą telewizji RE: Groźby karalne , stalking, pozbawienie wolnosci. Problemem jest to, że te wiadomości wysyłane były z mojego konta na fb (głupi nie zmieniłem haseł , które dobrze znała ) !!!! Sms-y wyświetla jako mój numer. Art. 189.§ 1. Kto pozbawia człowieka wolności, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Drukuj. Art. 190. § 1. Kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. § 2. Ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego SFUa. Kara grzywny – zgodnie z hierarchią kar z art. 32 kodeksu karnego jest najłagodniejszą karą przewidzianą przez polski kodeks karny. O dominującej roli grzywny wśród pozostałych kar przekonuje zarówno jej pierwsze miejsce w katalogu kar (art. 32 kk), jak i pierwsze miejsce w sankcjach alternatywnych przewidzianych za poszczególne przestępstwa. O znaczącej roli grzywny świadczą również inne przepisy statuujące prymat kar wolnościowych nad karą pozbawienia wolności (art. 58 § 1 kk) oraz przewidujące szerokie możliwości samoistnego orzekania kary grzywny następuje w dwóch etapach. W pierwszym etapie sąd ustala liczbę stawek dziennych, przy czym minimum stawek dziennych wynosi 10, zaś maksimum 360, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Drugi etap wymiaru kary grzywny to ustalenie wysokości stawki dziennej. Stawka dzienna nie może być niższa niż 10 zł, i wyższa niż 2000 zł. Określając wysokość stawki dziennej należy wziąć pod uwagę okoliczności dotyczące stosunków majątkowych i osobistych sprawcy, czyli, zgodnie z art. 33 § 3, dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe. Wysokość stawki dziennej powinna być dostosowana nie tyle do istniejącej sytuacji majątkowej, ile do możliwości zarobkowych, a więc przewidywanej sytuacji majątkowej sprawcy. Kara grzywny może wystąpić w kilku postaciach: jako grzywna samoistna, grzywna orzeczona obok kary pozbawienia wolności (art. 33 § 2) oraz grzywna orzeczona w wypadku warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności lub kary ograniczenia wolności (art. 71 § 1). Zgodnie z art. 58 § 2 kk grzywny nie orzeka się, jeżeli dochody sprawcy, jego stosunki majątkowe lub możliwości zarobkowe uzasadniają przekonanie, że sprawca grzywny nie uiści i nie będzie można jej ściągnąć w drodze egzekucji. Zakaz ten dotyczy każdej podstawy prawnej orzeczenia grzywny, a zatem zarówno grzywny samoistnej, jak i orzeczonej obok kary pozbawienia wolności, orzeczonej na podstawie art. 71 § 1 w przypadku warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, bądź kary ograniczenia wolności. Skazanego wzywa się do jej uiszczenia w ciągu 30 dni, a w razie niepowodzenia grzywnę ściąga się w drodze egzekucji. Jeżeli egzekucja okaże się bezskuteczna (byłaby bezskuteczna), sąd może zamienić grzywnę w wysokości do 120 stawek dziennych, za zgodą skazanego, na pracę społecznie użyteczną. Jeżeli skazany grzywny nie uiści ani nie podejmie pracy społecznie użytecznej, pozostaje możliwość zastosowania zastępczej kary pozbawienia wolności. Jeden dzień pozbawienia wolności odpowiada dwóm stawkom dziennym. Zastępcza kara pozbawienia wolności nie może przekraczać 12 miesięcy pozbawienia wolności, jak też górnej granicy kary pozbawienia wolności przewidzianej za dane przestępstwo. Jeżeli za dany czyn nie grozi w ogóle kara pozbawienia wolności, to zastępcza kara nie może przekroczyć sześciu miesięcy pozbawienia wolności (art. 46 kkw). Czy wiedziałeś, że za hejt w Internecie można odpowiadać prawnie? W zakres działania hejterów wchodzą zachowania, które zalicza się do czynów mających charakter zniesławienia i zniewagi, które są ujęte w Kodeksie Karnym. Kiedy możesz wejść z hejterem na drogę prawną i wnieść pozew za obrażanie na Facebooku? Jak wygląda zgłoszenie przestępstwa internetowego? Publiczne obrażanie w Internecie nie jest bezkarne. Szczegóły znajdziesz poniżej. Zniesławienie w Internecie – konsekwencje Zgodnie z zapisami zamieszczonymi w wyroku Sądu Najwyższego z dnia roku o sygnaturze akt V KK 278/17 za hejt uznaje się w Polsce nie tylko uderzające w dobre imię komentarze, lecz również wiadomości pojawiające się w komunikatorach lub na forach internetowych zawierające znamiona zniewagi bądź mające charakter działania jakim jest zniesławienie w Internecie. Oznacza to, że naruszenie dobrego imienia w Internecie zarówno osoby prywatnej jak i firmy od dawna nie pozostaje kwestią obojętną polskiemu prawu. Oczernianie w Internecie Kodeks Karny uznaje za przestępstwo! Czyszczenie Internetu z uderzającego w wizerunek firmy hejtu to jedno z działań, jakie bywa koniecznym do zrealizowania, ale nierzadko warto również przemyśleć kwestie wejścia na drogę prawną. Jeżeli zastanawiasz się, jak odnaleźć kogoś w Internecie kto był autorem licznych, rażących publikacji uderzających w wizerunek przedsiębiorstwa to wiedz, że wcale nie jest to trudne. Ustalenie IP komputera osoby, jakiej oczernianie w Internecie sprawiało satysfakcje i przychodziło z łatwością to pestka dla organów ścigania. Policja i prokuratura świetnie poradzi sobie z tym zadaniem. Doskonale wiedzą, jak znaleźć informacje o osobie w Internecie, która dawno przekroczyła granice dozwolonych zachowań. W sieci nikt nie jest anonimowy, choć wielu ludzi o tym często zapomina… Polskie prawo za zniesławienie w Internecie, które może dotyczyć również działań nadszarpujących wizerunek firmy określa kanon kar. Hejter podlega karze grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Ochrona dóbr osobistych w świetle polskich przepisów za naruszenie dobrego imienia w Internecie nakłada na hejtera obowiązek przeprosin, usunięcia skutków działania czy zapłaty zadośćuczynienia. Pamiętaj, że nadszarpnięty wizerunek firmy w Internecie to naruszenie dóbr osobistych jej właściciela, wiec znajdując się w takiej sytuacji jak najbardziej możesz powoływać się na przysługujące Tobie prawa. Dlatego, gdy usuwanie negatywnych opinii w internecie będzie nieustannie wymagało wznawiania to zacznij zastanawiać się nad tym, by z pomocą policji ustalić IP komputera ich autora lub autorów. Na czym polega ochrona wizerunku firmy w Internecie? Nie biegnij na komisariat za każdym razem, gdy na Twoim firmowym koncie np. na Facebooku pojawi się hejter. Tak jak wspomniano powyżej, wejście na drogę prawną jest możliwe tylko na podstawie zniesławienia lub znieważenia. Negowanie oferty produktów czy usług nie będzie do nich należało. Tutaj hejterowi musisz stawiać czoła sam lub zajmie się nim wyspecjalizowana agencja pr. Z pomocą ekspertów ochrona wizerunku firmy w Internecie będzie lepsza niż bez ich wsparcia. Jeżeli agencja pr będzie monitorowała Twój markę 24 h każdego dnia przez siedem dni w tygodniu atak hejtera nie ma najmniejszych szans. Dlatego nie czekaj, aż pojawią się spore problemy wizerunkowe i postaw na ochronę brandu już teraz. Droga prawna to ostateczność w wyjątkowo kryzysowych sytuacjach. Aby chronić profesjonalny wizerunek firmy w Internecie wystarczy wejść w współprace z grupą doświadczonych specjalistów. Agencja pr sprawi, że poprawa wizerunku firmy w Internecie nie będzie konieczna po każdej negatywnej opinii ze strony internautów. Polecamy zapoznać się z portfolio Warsaw Media House. To agencja pr z Warszawy, która doskonale wie na czym polega ochrona wizerunku firm z różnych branż. Funkcjonując na rynku od lat grupa ekspertów wykreowała już liczne marki o profilu edukacyjnym, finansowym i medycznym. Rosnąca liczba klientów tej agencji pr potwierdza wiedzę oraz umiejętności jej zespołu. Tutaj na dzień dobry otrzymujesz bezpłatny brief, który pomaga ustalić w jaki sposób agencja ma wspomóc wizerunkowo Twoją markę. Monitoring sieci oraz moderowanie treści jest przeprowadzany regularnie całymi tygodniami, więc nie musisz martwić się o to, co pojawia się w Internecie na temat Twojej firmy. Usługi Warsaw Media House nie mają wygórowanych cen. Wycena za walkę z hejtem zaczyna się tutaj od 600 zł netto. Tutaj nie przepłacasz! Znacznie więcej kosztowałby Cię upadek rentowności biznesu i poważny kryzys wizerunkowy prowadzący do upadku marki. Artykuł 190 kk stwierdza, że groźby karalne to przestępstwo, za które grozi kara pozbawienia wolności do lat 2. Jednak to, co dokładnie uznaje się za groźby karalne, nie jest już tak oczywiste. Jakie jest postępowanie w przypadku gróźb karalnych, gdzie należy je zgłosić i jak udowodnić? Wyjaśniamy. Czy groźby są karalne? Art. 190 KK stanowi: 1.”Kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. 2. Ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.” Jak więc widać, odpowiedź na pytanie, czy groźby karalne są ścigane z urzędu, jest negatywna. Pokrzywdzony musi sam wystąpić z wnioskiem do organów ścigania, w przeciwnym razie te nie podejmą żadnych działań. Groźby karalne – przykłady Aby jakieś słowa można było uznać za groźbę karalną, muszą one spełnić pewne założenia: Groźby karalne muszą wzbudzać w odbiorcy uzasadnione obawy spełnienia. Nie oznacza to, że grożący musi mieć faktycznie zamiar wykonania deklarowanych czynów – istotne są natomiast odczucia osoby poszkodowanej. Groźba karalna to czyn wykonany umyślnie – grożący więc musi zdawać sobie sprawę z tego, że budzi strach w drugiej osobie. Groźby muszą również dotyczyć popełnienia zbrodni, występku lub przestępstwa skarbowego. Nie można więc uznać za groźbę zapowiedzi popełnienia wykroczenia. Odbiorcą takich gróźb musi być też konkretna osoba lub osoby – nie można uznać za groźby zapowiedzi, na przykład, zaatakowania jakiegoś budynku czy instytucji. Nie można też skierować gróźb karalnych wobec osób prawnych czy jednostek organizacyjnych – mogą natomiast otrzymać je ich przedstawiciele. Warto natomiast wspomnieć, że groźba karalna może byś skierowana zarówno do pokrzywdzonego, jak i do osoby mu najbliższej (np. córki czy żony). Za groźbę karalną można uznać słowa wypowiedziane czy napisane – ważne, by były wyrażone w sposób zrozumiały dla odbiorcy. Można też za groźby uznać gesty – przykładem będzie wycelowanie pistoletu w stronę drugiej osoby. A gdzie zgłosić groźby karalne? Można to zrobić ustnie w obecności funkcjonariusza policji. Można też złożyć pisemne zawiadomienie do prokuratury. Przepisy nie precyzują tutaj żadnych dodatkowych wymogów formalnych poza złożeniem zeznań. Niepokojące poszkodowanego zachowania to nie zawsze groźby karalne. Może to być również stalking. O tym, jak sobie z nim radzić, napisaliśmy w tekście: „Stalking – czym jest i jak sobie z nim radzić?”. Groźby karalne – jakie wyroki? Co grozi za groźby karalne? Zgodnie z art. 190 kk karą za groźby karalne może być grzywna, ograniczenie wolności lub pozbawienie wolności – od 1 miesiąca do 2 lat. Kara pozbawienia wolności może jednak zostać warunkowo zawieszona – wówczas sprawca nie trafi do więzienia, jeśli przez wyznaczony okres próbny będzie postępował zgodnie z prawem. Co grozi nieletniemu za groźby karalne? Odpowiedzialności karnej podlegają osoby nieletnie po ukończeniu 17. roku życia. Oznacza to, że jedynie one mogą być sądzone za groźby karalne. W wyjątkowych sytuacjach granica wieku może być obniżona do 15. roku życia, jednak groźby karalne nie są uznawane za powód do takiego działania. Groźby karalne w Internecie W dobie Internetu coraz częściej ma się do czynienia z groźbami karalnymi na Facebooku czy innych portalach społecznościowych. Prokuratorzy otrzymują bardzo wiele takich zgłoszeń. Takie groźby traktowane są dokładnie tak samo, jak groźby słowne wystosowane w stronę pokrzywdzonego w bezpośredniej rozmowie. Jeśli więc stykasz się z groźbami w Internecie, zadbaj o to, by zrobić screena komentarza czy wiadomości – może on być później dowodem w sprawie. Podobnie sytuacja wygląda w przypadku gróźb karalnych przez smsy. Groźby karalne – przedawnienie W przypadku gróźb karalnych przedawnienie następuje po 5 latach od popełnienia czynu. Jeśli w tym czasie organy ścigania wszczęły postępowanie, to do tego okresu dolicza się dodatkowe 10 lat. Groźby karalne to przestępstwo, które często jest przez poszkodowanych bagatelizowane i w konsekwencji pozostaje niezgłoszone. Jeśli czujesz się zagrożony przez słowa drugiej osoby, warto, byś zaczerpnął porady prawnej lub od razu skontaktował się z organami ścigania – osoba dopuszczająca się takiego czynu nie powinna pozostawać bezkarna. Odszkodowanie i zadośćuczynienie za rozbój, pobicie, gwałt, groźby karalne etc. Czasem jedyną rekompensatą uszczerbku pokrzywdzonego jest wyrok skazujący sprawcę przestępstwa. Rzadko zdajemy sobie sprawę z tego, że możemy domagać się od osoby, która wyrządziła nam dotkliwą krzywdę rekompensaty finansowej. Jej zasadnicze formy są dwie – może być to odszkodowanie czyli swoiste wyrównanie straty majątkowej a więc pokrycie równowartości wszystkiego tego, co da się w sposób prosty wyrazić w pieniądzu: zwrot kosztów leczenia, wartości uszkodzonego (skradzionego) mienia etc. Oprócz tego każdemu pokrzywdzonemu przysługuje prawo domagania się od skazanego sprawcy przestępstwa kompensaty tzw. krzywdy czyli szkody niemajątkowej polegającą na powstaniu – wskutek jego działań – uszczerbku na naszym zdrowiu fizycznym lub psychicznym czyli zadośćuczynienia. Możliwości dochodzenia roszczeń są dwie – możemy zgłosić stosowny wniosek w toku postępowania karnego, toczącego się przeciwko oskarżonemu musimy mieć jednak świadomość, iż Sąd karny nie będzie wnikliwie badał stopnia uszczerbku na zdrowiu, jakiego wskutek przestępstwa doznaliśmy. Znacznie bardziej szczegółowo okolicznościom tym przyjrzy się Sąd cywilny, do którego możemy skierować stosowny pozew już po uzyskaniu wyroku skazującego sprawcę czynu. Roszczenia przedawniają się z upływem lat 20 od dnia popełnienia przestępstwa (o ile jego sprawcę byliśmy w stanie zidentyfikować już wówczas, w przeciwnym razie termin przedawnienia liczy się od dnia wydania wyroku skazującego). Oznacza to, iż nawet jeśli od dnia zdarzenia minęło 5, 10 lub 15 lat cały czas możemy – o ile nie zrobiliśmy tego uprzednio – pociągnąć skazanego przestępcę także do odpowiedzialności finansowej. W tym celu musimy udokumentować poniesione przez nas koszty leczenia (chirurgicznego, neurologicznego, psychiatrycznego, psychologicznego, koszty rehabilitacji, koszty zakupu środków farmakologicznych i zaopatrzenia ortopedycznego) – słowem wszystkie wydatki, jakie wynikły na skutek popełnienia przestępstwa. Prócz powyższego warto zgromadzić dokumentację medyczną dotyczącą przebiegu naszego leczenia oraz – ewentualnie – uzyskać zaświadczenia lekarskie z których wynikałoby, czy uszczerbek, którego doznaliśmy na skutek przestępstwa ma charakter trwały. Warto pobrać także zaświadczenie od lekarza psychiatry lub psychologa o ile korzystaliśmy z ich pomocy po zdarzeniu. W toku postępowania sądowego możemy skorzystać z dodatkowych środków dowodowych tj. wnosić, aby Sąd dopuścił i przeprowadził dowód z opinii biegłych różnych specjalności. Osoby te ocenią jak bardzo ucierpieliśmy na skutek popełnienia przestępstwa i pomogą Sądowi w oszacowaniu jakiej wysokości świadczenie należy nam się w związku z doznanym uszczerbkiem. W orzecznictwie podkreśla się, że zadośćuczynienie za doznaną na skutek popełnienia przestępstwa krzywdę ma charakter nie tylko kompensacyjny ale także represyjny wobec sprawcy przestępstwa. Z poglądem tym należy się zgodzić albowiem wymierzenie przestępcy sankcji karnej to tylko jeden z etapów realizacji celów postępowania karnego. Należy bowiem pamiętać, iż to pokrzywdzony pozostaje z konsekwencjami zdarzenia w postaci np. naruszenia czynności narządów ciała, rozstroju zdrowia, kalectwem, problemami psychicznymi wynikającymi z doznanej traumy. Dodatkowo to pokrzywdzony pokrywa zwykle – ze środków własnych – koszty wyeliminowania następstw przestępstwa popełnionego przez osobę, która powinna wreszcie ponieść pełną odpowiedzialność za swoje działania – tak karną jak i materialną. W przypadku dodatkowych pytań zachęcam Państwa do Kontaktu z Kancelarią Adwokacką i do umówienia się na indywidualną poradę prawną. Grożenie innej osobie wyrządzeniem krzywdy i działaniem na jego szkodę lub szkodę osoby mu najbliższej nie pozostaje obojętne wobec prawa. Zachowanie, które może budzić u innej osoby poczucie zagrożenia i lęku jest przestępstwem. Jeżeli zatem obawiasz się, że groźba może zostać zrealizowana nie pozostawaj bierny. Uznanie groźby za karalną. Groźba karalna to przestępstwo zagrożone karą do 2 lat pozbawienia wolności. Aby groźba była karalna musi ona wzbudzać u pokrzywdzonego obawę jej dokonania – faktycznego zamiaru spełnienia groźby. Bardzo ważnym elementem jest istnienie uzasadnionej obawy zrealizowania groźby u pokrzywdzonego. Musi to być obiektywne odczucie strachu, lęku, obawy – poczucie zagrożenia bezpieczeństwa. Dana groźba będzie karalna jeżeli wkroczy ona w sferę psychiczną człowieka i naruszy jego wolność. Zgodnie bowiem z art. 190 §1 kodeksu karnego „Kto grozi osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2”. Sprawca nie ma zamiaru zrealizowania groźby. Pamiętać należy, że nie ma znaczenia czy sprawca chce w przyszłości zrealizować groźby i czy rzeczywiście je dokona. Chodzi tutaj wyłącznie o to, że zachowanie sprawcy urzeczywistnia zamiar wywołania u osób pokrzywdzonych spełnienie gróźb. Zatem wystarczy, że pokrzywdzony uważa, iż niebezpieczeństwo spełnienia groźby jest realne i istnieje (wyrok SN z dnia 16 lutego 2007 r. sygn. akt WA 5/07; postanowienie SN z dnia 23 lutego 2006 r., sygn. akt III KK 262/05). Dla bytu tego przestępstwa nie jest wymagane, aby sprawca miał rzeczywiście zamiar wykonać groźbę, ani też aby istniały obiektywne okoliczności jej realizacji, a wystarczy, aby z punktu widzenia pokrzywdzonego, w subiektywnym jego odczuciu, groźba ta wywoływała przekonanie, że jest poważna oraz, że może zostać spełniona (wyrok SA w Katowicach z dnia 20 sierpnia 2009 r. sygn. akt II AKa 123/09). Nie każda groźba jest groźbą karalną. Jak wiadomo – nie każdą groźbę należy traktować „na serio”. Zdarza się, że mówimy do kogoś „zabiję Cię” często w znaczeniu żartobliwym, bardziej potocznym, które nie może w żadnym przypadku zrodzić poczucia strachu w drugim człowieku. Za groźbę karalną nie można traktować również np. pouczenia świadka o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, zerwanie umowy czy zapowiedzi innych naruszeń prawa. Przepisy prawa nie wskazują wprost katalogu zachowań sprawcy, które można byłoby zakwalifikować do gróźb karalnych, niemniej jednak zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem judykatury oceny dokonać należy „w oparciu zarówno o osobowość pokrzywdzonego, jak i okoliczności, które pozwalają stwierdzić, że każdy przeciętny człowiek o podobnej osobowości, cechach psychiki, intelektu i umysłowości co pokrzywdzony, w ustalonych okolicznościach i porównywalnych warunkach, uwzględniając także wcześniejsze ewentualne relacje pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzonym, towarzyszące wypowiedziom zachowania, uznałby groźbę za rzeczywistą i wzbudzającą obawę jej spełnienia” ( Wyrok SN z dnia 6 kwietnia 2017 r., sygn. akt V KK 372/16) Nie bój się zareagować. Przestępstwo to ścigane jest na wniosek pokrzywdzonego. Oznacza to, że postępowanie w sprawie gróźb karalnych nie zostanie wszczęte, dopóki pokrzywdzony nie zgłosi zajścia na Policji czy w Prokuraturze. To od decyzji pokrzywdzonego zależy czy sprawca będzie ścigany i ukarany.

jaka grzywna za grozby karalne